Moje motto pozostaje niezmienne: ZADOWOLENIE Z SIEBIE SAMEGO JEST POŁOWĄ NASZEGO SZCZĘŚCIA...
piątek, 22 listopada 2013
Jeszcze liściopad...
***
Myślałam - że już się nie boję...
z życiem dojrzałym... jak koszyk wiśni pełen które to kiedyś tak mniej czy bardziej nasze były... i z kotem pod pachą któremu nie w smak decyzje moje stoję przed bramą...
Myślałam, że już się nie boję co oni powiedzą przecież się modliłam...
Rdza pokryła ornamenty bramy zmarznięte wspomnienia jako gwiazdki zawiesiłam
Wchodzimy - czas na spotkanie to tylko odwiedziny w moim śnie...
Piękna ilustracja do wiersza...
OdpowiedzUsuńTak, to ona zainspirowała... bez niej, nie byłoby wiersza. Dziękuję Olu, że... jesteś! :)
Usuń... troche sie ciagle boje...
OdpowiedzUsuńJ.
Bywają momenty odwagi... strachu też...
Usuńale tłumaczmy sobie, że TAM jest przecież lepiej... więc? :) Przytulam...
Bardzo nastrojowy,mądry wiersz i świetnie dobrana fotografia.
OdpowiedzUsuńDanka
Dziękuję Ci, moja Jane z NY, serdeczności :)
OdpowiedzUsuń